وزارت کشور بریتانیا روز ۲ نوامبر در خبری در GOV.UK اعلام کرد مهاجران از این پس باید حق اقامت دائم در این کشور را با مشارکت خود کسب کنند. طبق این طرح، اقامت دائم دیگر تقریباً به‌طور خودکار پس از پنج سال داده نمی‌شود؛ مدت انتظار به میزان مشارکت و سابقهٔ فرد بستگی دارد و دورهٔ عادی ده سال می‌شود.
طبق این اطلاعیه، پردرآمدترین افراد می‌توانند پس از سه سال واجد شرایط شوند؛ اطلاعیه آستانهٔ درآمدی این گروه را اعلام نکرده است. دورهٔ پنج‌ساله برای کسانی است که بیش از ۵۰٬۲۷۱ پوند درآمد دارند، برای برخی کارکنان خدمات عمومی مانند پزشکان، پرستاران و معلمان، و برای مراقبانی که شرایط ویزای خود را رعایت کرده‌اند و دست‌کم ۲۵ هزار پوند در سال درآمد داشته‌اند. کسانی که قواعد مهاجرت را نقض کرده‌اند دست‌کم ۲۰ سال باید صبر کنند.
چهار شرط برای همهٔ متقاضیان لازم است: سابقهٔ کیفری پاک، زبان انگلیسی در سطح بالا هم‌تراز با A-Level انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی، نداشتن بدهی به خزانهٔ عمومی، و سابقهٔ پرداخت پیوستهٔ بیمهٔ ملی (National Insurance). دولت برآورد می‌کند بیش از ۵۰۰ هزار نفر بیش از پنج سال منتظر اقامت دائم بمانند و می‌گوید حدود یک‌چهارم متقاضیان پس از پنج سال واجد شرایط نخواهند بود و به آنان یک ویزای پنج‌سالهٔ تازه پیشنهاد می‌شود.
اقامت دائمی که پیش‌تر داده شده لغو نمی‌شود و اعضای خانوادهٔ شهروندان بریتانیا، دارندگان گذرنامهٔ BN(O) هنگ‌کنگ و نظامیان مسیرهای فعلی خود را حفظ می‌کنند. اطلاعیه این اصلاحات را عمدتاً هم‌سو با رایزنی عمومی نوامبر ۲۰۲۵ می‌داند. تاریخ اجرا در آن ذکر نشده و از مسیرهای سرمایه‌گذار یا Innovator نامی برده نشده است.
این خبر چه معنایی دارد
اطلاعیهٔ دولت دوره‌ها و شرایط تازه را اعلام می‌کند، اما تاریخی برای آغاز اجرای آن‌ها نمی‌دهد. کوتاه‌ترین مسیر ذکرشده، برای پردرآمدترین افراد، سه سال است و سطح درآمد لازم برای این گروه هنوز منتشر نشده است.
این مطلب برایتان مفید بود؟